Na plaży

W przeciwieństwie do wielu badaczy, naukowców, filozofów, publicystów i aktywistów zajmujących się katastrofą klimatyczną i ekologiczną, nie uważam, że można winić za nią kogokolwiek lub cokolwiek. Czytaj dalej „Na plaży”

Reklamy

Ostatni taki urlop

Jest dla mnie rzeczą dość zaskakującą, że udało mi się dotrwać do urlopu. Kiedy się jedną nogą tkwi w całości w tym, co nazywamy kapitalizmem, a drugą w tym, co od biedy można nazwać ratowaniem świata, nie jest to takie proste. Nawet osobno nie są to rzeczy proste. A tak, to już w ogóle.

Czytaj dalej „Ostatni taki urlop”

„Nauka o klimacie” – nie można nie znać, nie można nie mieć

Temat globalnego ocieplenia przez lata nie chciał „zafunkcjonować” w zbiorowej wyobraźni. Dopiero lato 2018 r. na półkuli północnej zmieniło sytuację. Media bełkoczące do tej pory o gajach oliwnych i mandarynkowych w strefie umiarkowanej, ciepłym Bałyku, określające brak deszczu i chłodu „dobrą sprzyjającą pogodą”, dostrzegły, że coś jest jednak nie tak. Zrozumiały to, o czym klimatolodzy i garść świadomych ludzi na całym świecie wiedzieli od wielu lat – że klimat Ziemi się zmienia i że oznacza to dla wszystkich bardzo poważne skutki. Czytaj dalej „„Nauka o klimacie” – nie można nie znać, nie można nie mieć”

Nauka, duch, nadzieja – etyka i działanie w czasach klimatycznego kryzysu – podsumowanie spotkania FoTA 2

Do napisania podsumowania drugiego spotkania nieformalnej grupy aktywistów, naukowców, przyrodników, ekologów, dziennikarzy, prawników, artystów i intelektualistów podejmujących różnego rodzaju działania na rzecz ratowania ziemskiej biosfery i klimatu określoną przeze mnie zrazu żartobliwym, roboczym mianem „Followers of The Apocalypse” podchodziłem kilka razy. Za każdym razem podsumowanie kończyło się małą książką, albo opasłym referatem, którego nikt nie zdołałby doczytać do końca. Czytaj dalej „Nauka, duch, nadzieja – etyka i działanie w czasach klimatycznego kryzysu – podsumowanie spotkania FoTA 2”

W poszukiwaniu nadziei

W kilka dni po tym, jak Międzynarodowy Zespół do Spraw Zmian Klimatu opublikował najnowszy raport dotyczący skutków globalnego ocieplenia powyżej 1,5°C w stosunku do ery przedindustrialnej, tak zwani zwykli ludzie w Polsce zabrali się za to, czemu z prawdziwą pasją oddają się wiosną i późną jesienią – za wycinanie i ogławianie drzew. W miejscu, gdzie kilka dni wcześniej chodziłem z córką po dywanie żółtych lipowych i klonowych liści, pojawiły się ścięte gałęzie, co zrobiono po to, żeby tych liści nie było. Jako specyficzny ultrainteligenty gatunek, niszczymy tu wszystko, co umożliwia nasze życie i w wielu przypadkach robimy to bezinteresownie. Czytaj dalej „W poszukiwaniu nadziei”

Polish Macondo, czyli światy równoległe

Z raportem Międzyrządowego Zespołu do Spraw Zmian Klimatu (IPCC), dotyczącym skutków globalnego ocieplenia powyżej 1,5°C w stosunku do ery przedindustrialnej zapoznaję się na raty, między załatwianiem życiowych i zawodowych spraw. Powoli zaczynam rozumieć niealarmistyczny ton naukowców. Tymczasem rzeczywistość rozbija się na dwa równoległe światy.

Czytaj dalej „Polish Macondo, czyli światy równoległe”

Co po antropocenie?

Jest zdumiewające z jednej, z drugiej strony na wskroś ludzkie, że nieustannie toczą się obok siebie dwie narracje. To, co nazywamy antropocenem, stawia pod znakiem zapytania przetrwanie nas jako gatunku w niezwykle krótkiej perspektywie czasu (jak i całości życia na Ziemi) i powoli zdajemy sobie z tego sprawę, a jednak toczy się nieustanna debata o „zdrowiu” i oddziaływaniu nań szkodliwych czynników, smogu, promieniowania, a nawet takich koszałków jak leki, szczepionki czy GMO. Wszystko przy dalszej, morderczo konsekwentnej anihilacji biosfery.  Czytaj dalej „Co po antropocenie?”

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑